Kendi halinde bir an defteri.
Çok küçük yaştan itibaren ‘şu an güvendeyim’ hissinin yaşamamanın verdiği yükü ancak yaşayan bilir. Sırtını hiç düşünmeden birine yaslayabilmek.. Ne büyük bir lüks. Sadece eşten sevgililikten bahsetmiyorum. Birine.. Ailen, arkadaşın, sevdiğin biri.. Bunun nasıl bir lüks olduğunu ancak hayatında buna sahip olmamış insanlar anlar. Benim kendimi kendimden başka bırakabileceğim kimse yok mesela. Ve bir yaşa…
Bu site benim 20’li yaşlarımdan beri hayal ettiğim bir şeydi. Ulaşılmaz değildi ancak benim sürdürebilir düzende bir hayatım yoktu. 31’ime yaklaşık 1 ay kalmışken yeniden deniyorum sayısını bilmediğim seferinci kez, yeniden… Zor bir çocukluk, ergenlik ve gençlik geçirdim ve hepimizde çeşit çeşit olan travmalarım var. Bazen benzer şeyleri yaşamış birileriyle ya da benzer hislerle hayatını…
Bazı kararlar büyük görünür ama aslında çok küçüktür. Hatta başkalarına anlatınca neredeyse komik durur. “Kendime bir defter aldım” demek, bir hayat kırılmasının ardından söylenebilecek en iddiasız cümlelerden biridir. Ama insan tam da böyle anlarda, iddiasız şeylere ihtiyaç duyar. Toparlanmak kelimesi hep yanlış bir beklenti yaratıyor. Sanki insan bir süre dağılacak, sonra bir sabah uyanıp her…
İnsan bir kayıptan sonra en çok neyi bekliyor, bunu sonradan fark ediyor. Beklenen şey çoğu zaman acının geçmesi değil; eski haline geri dönebilmek. Sanki yaşananlar bir parantezmiş, bir süre sonra kapanacakmış ve hayat kaldığı yerden devam edecekmiş gibi. Oysa kayıp, parantez değil. Daha çok metnin içine giren, cümlelerin yerini değiştiren bir şey. Sevdiğimiz birini kaybettiğimizde…